Hij redde 669 Joodse kinderen van nazi-deportatie met treinreizen: de overlevenden zijn hem nog steeds dankbaar - BekijkDezeVideo.nl
x
Hij redde 669 Joodse kinderen van nazi-deportatie…
Op 83-jarige leeftijd wil ze haar leven veranderen en gaat ze reizen in een camper: Ze heeft 4 kinderen en heeft geen geld om de metselaars te betalen: deze moeder stroopt haar mouwen op en bouwt zelf haar huis

Hij redde 669 Joodse kinderen van nazi-deportatie met treinreizen: de overlevenden zijn hem nog steeds dankbaar

07 Juli 2021 • Door Janine
4.523
Advertisement

De jaren tussen 1933 en 1945, die waarin de Tweede Wereldoorlog en de tragedie van de Holocaust plaatsvonden, behoren tot de donkerste in de hedendaagse geschiedenis. In de geschiedenisboeken kunnen we tot in detail over de dynamiek van alle gebeurtenissen van die tijd leren, inclusief veldslagen, maar we weten veel minder over de geschiedenis van de individuele hoofdrolspelers die, op hun eigen kleine manier, geschiedenis hebben geschreven door honderden mensenlevens te redden. Een van hen heette Nicholas Winton, een man die met zijn moed 669 joodse kinderen in het door de nazi's bezette Tsjechoslowakije wist te redden door ze naar Engeland, zijn land van herkomst, te brengen. Nicholas Winton sprak niet eens met zijn vrouw Grete over wat hij in die jaren had gedaan, zozeer zelfs dat de vrouw pas in 1988, bijna bij toeval, het verhaal van die reddingen ontdekte, snuffelend in oude spullen op zolder: voor Nicholas was het normaal, er was niets heroïsch aan, integendeel - hij had er nog veel meer willen redden!

Nicholas Winton werd in 1909 in Hampstead in Londen geboren uit Duits-joodse ouders die slechts twee jaar voor zijn geboorte naar Engeland emigreerden. In de jaren direct voorafgaand aan het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, kon Nicholas door Europa reizen tussen Parijs en Praag, waar hij in december 1938 door een vriend werd uitgenodigd om samen te werken met het Britse Comité voor Vluchtelingen in Tsjechoslowakije. Bij deze gelegenheid planden Nicholas en andere vrijwilligers de ontsnapping van honderden kinderen, waardoor ze van een wisse dood werden gered. We moeten niet vergeten dat dit allemaal mogelijk was omdat, na "de Kristallnacht" die plaatsvond op 1 november 1938, het Engelse parlement een wet had goedgekeurd over de opvang van vluchtelingen onder de zeventien jaar. Toch was het niet makkelijk om de treinen met kinderen naar Engeland te krijgen: Nederland sloot direct na 1 november 1938 de grenzen, waardoor kleine vluchtelingen niet naar Londen konden. Nicholas slaagde er echter in om twee treinen te laten vertrekken dankzij pasjes van de Britse regering, waardoor het leven van 669 kinderen werd gered. De derde trein zou op 1 september 1939 vertrekken, maar inmiddels was het te laat: Hitler viel Polen binnen en met het uitbreken van het wereldconflict werden alle grenzen gesloten.

Nicholas sprak nooit over die kinderen die dankzij hem werden gered en de kans kregen om een ​​nieuw leven in Engeland te beginnen, maar in 1988 vond zijn vrouw Grete enkele foto's en enkele documenten verborgen op zolder, onder het stof. Ze ontdekte dat haar man tijdens de oorlog levens had gered en besloot de wereld zijn verhaal te laten weten. Zo schreef de vrouw naar de BBC, zonder ontdekt te worden door haar man, en enige tijd later nodigden zij Nicholas uit om deel te nemen als publiek van een televisieprogramma. Hij wist niet dat tijdens die aflevering de schijnwerpers op hem en op de twee dames die naast hem zaten gericht zouden zijn: twee van de kleine meisjes die hij zelf heeft gered dankzij die treinen van de hoop. De grootste verrassing kreeg hij echter een paar maanden later, opnieuw tijdens hetzelfde BBC-televisieprogramma. Bij deze tweede gelegenheid vraagt ​​de presentator van de talkshow openlijk: "Wie in deze zaal heeft nog meer zijn leven te danken aan meneer Winton? Sta alsjeblieft op." Alle mensen die naast Nicholas zaten, stonden op en onthulden dat zij die kinderen waren die Nicholas had gered. Het behoeft geen betoog dat het een bijzonder ontroerend moment was.

Advertisement

Het moment waarop Nicholas ontdekt dat hij naast een van de overlevende "meisjes" zit

Nicholas hield dit geheim 40 jaar voor zich, deels omdat hij vond dat hij alleen zijn plicht had gedaan en deels misschien omdat hij spijt had dat hij niet genoeg had gedaan: hij had graag meer levens gered. Nicholas ontving vele verdiende titels en onderscheidingen voor zijn humanitaire inzet: koningin Elizabeth nomineerde hem in 2003 als baron; in 2010 werd hij door de Britse regering erkend als "Britse held van de Holocaust"; in 2008 stelde de Tsjechische regering hem voor als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Vrede, die Obama won; in 2009 werd voor zijn 100e verjaardag een speciale trein georganiseerd van Praag naar Londen, waaraan veel van de geredde kinderen, nu met kinderen en kleinkinderen, deelnamen; ten slotte besloot de Tsjechische regering in 2014 om hem de titel van Witte Leeuw toe te kennen, de hoogste nationale onderscheiding.

Nicholas heeft altijd beweerd dat hij geen held is, omdat "hij nooit echt in gevaar was", maar het feit blijft dat veel van die overlevenden hem vandaag de dag nog steeds dankbaar zijn: zonder hem zouden ze nooit het volwassen leven hebben gekend.

foto: Wikimedia

Nicholas stierf op 1 juli 2015, op 106-jarige leeftijd, maar zijn herinnering en inzet zullen voor altijd herinnerd worden.

Advertisement

Laat een opmerking achter!

Advertisement
Advertisement
x

Log alsjeblieft in om een video te uploaden

Registreer je met Facebook in twee eenvoudige stappen!
(We gebruiken Facebook enkel om de registratie te versnellen we plaatsen NIKS op jouw tijdslijn)

Login met Facebook

Vond je de video leuk?

Klik op "vind ik leuk" om op de hoogste te blijven en niet de beste video's te missen.

×

Ik ben al fan, bedankt